Paul Joseph Constantin (Constan(t)) Gabriël (1828-1903) fue un verfijnde y eigenzinnige vertegenwoordiger van de Haagse School, gracias a su zijn verstilde weergaven van het Hollandse landschap. Geboren en Ámsterdam en un entorno artístico, ontwikkelde hij zich via een onregelmatig opleidingstraject tot een schilder die vooral leerde door directe observatie van de natuur.

Nace un gran período en Oosterbeek y una lengua verblijf en Bruselas, cuando su hija en un anraking kwam conoció las ideas de los schilders de Barbizon, vond Gabriël zijn eigen signatuur. Jaarlijks keerde hij terug naar Nederland om the open polderland, rivieren y luchten vast te leggen. Zijn werk kenmerkt zich door eenvoud enhelderheid: molens, bruggen y boten fungeren als ankerpunten in uitgebalanceerde composities.

Hoewel hij tot de Haagse School wordt gerekend, semana hij af van het dominante grijze palet door juist subtiele kleurverschillen y lichtmatics te benadrukken. Hij zag zichzelf también es un “armonista”, gericht op de onderlinge balans van toon en kleur. Zijn schilderijen ontstonden vanuit schetsen in de natuur, maar werden zorgvuldig uitgewerkt in the atelier, waarbij de lucht vaak als laatste y bepalend element werd toegevoegd.

Gabriël laat een oeuvre na waarin het ogenschijnlijk eenvoudige landschap wordt teruggebracht tot zijn essentie: una verstilde, bijna abstracte harmonie van licht, ruimte en vorm.