Ton Kalle (nacido el 23 de diciembre de 1955 en Terneuzen) es un monumento holandés que representa una estatua internacional de una escultura monumental en la naturaleza, con el nombre de graniet. Hij woont un werkt in Amsterdam en behoort tot de belangrijkste hedendaagse Nederlandse steenbeeldhouwers. Zijn werk wordt gekenmerkt door eenvoud, verstilling en een diepe verbondenheid met de natuur.
Kalle volgde zijn opleiding an de Academie voor Beeldende Vorming en Amersfoort, waar hij zich ontwikkelde tot un especialista en el trabajo con harde steensoorten. In tegenstelling tot veel beeldhouwers probeert hij de steen zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke waarde te laten. Met minimale ingrepen creëert hij krachtige, abstracte vormen waarin massa, balans, licht en ruimte centraal staan. Zelf omschrijft hij zijn werk como “de tal van steen”, waarin eenvoud, stilte y rust een meditative rol spelen.
Zijn carved hebben vaak een organisch y bijna archaïsch karakter. De invloed van natuurlijke krachten, landschappen, sterren, water y kosmische vormen is duidelijk zichtbaar in zijn oeuvre. Gepolijste vlakken wisselen zich af met ruwe breuklijnen, waardoor spanning ontstaat tussen beheersing y de pure kracht van het materialal. Het werk van Kalle zoekt niet de gesloten museumruimte op, pero juist de dialogo met het landschap en de openbare ruimte.
Door de jaren heen realizado Ton Kalle talloze monumentale werken in Nederland y daarbuiten. Zijn beelden zijn permanente geplaatst in onder meer Amsterdam, Drenthe, Duitsland, Egypte y South-Korea. Bekende werken zijn onder andere De Gewichtheffer, De cualquier manera que sople el viento, El pozo, Buscando a Venus y Y qué. Zijn Sculpturen werden daarnaast gepresenteerd tijdens internationale beeldhouwsymposia y tentoonstellingen verspreid over Europa and Azië.
Kenmerkend voor het oeuvre van Ton Kalle is de rustige vanzelfsprekendheid waarmee zijn beelden hun plaats in omgeving innemen. Zijn werk straalt contemplatie y tijdloosheid uit en nodigt uit tot vertraging en reflexie. Daarmee heeft hij een geheel eigen positie verworven binnen de hedendaagse Europese beeldhouwkunst.
