Grootte 13 x 16 cm
Signatuur Gesigneerd rechtsonder "van Dongen"
Materiaal Potlood op papier
Stroming Fauvisme
Locatie Rotterdam
Gedateerd 1907
Tentoonstelling Afgebeeld in de veilingcatalogus Paul Brandt, 1975
Provenance Collectie J.G. Heyberg, leraar van van Dongen aan de Rotterdamse Academie, veiling Paul Brandt 1975, particuliere collectie5
‘Dolly’ van Dongen (echte naam Guusje) werd geboren op 18 april 1905 uit het huwelijk met Guus Preitinger. Het gezin woonde toen in Parijs, al werd geboorteplaats Rotterdam nog regelmatig aangedaan. Met de kleine Dolly verblijven Kees en Guus in dat jaar langere tijd in een oude boerderij in Fleury-en-Biere, die zij huren samen met de schilders Otto van Rees en zijn echtgenote Adya Dutilh. Dolly groeit op in een artistiek milieu, in Parijs waar in het begin van de 20e eeuw veel nu beroemde schilders bijeen komen en elkaar inspireren tot grote artistieke vernieuwingen. Kees van Dongen is daarvan, samen met andere grootheden zoals Picasso, Matisse en Braque, het middelpunt. Overigens was Parijs in de 19e ook al een inspiratiebron voor vele Nederlandse kunstenaars, zoals bijvoorbeeld Johan Jongkind, George Breitner en ook Vincent van Gogh. En Jan Sluijters, Piet van der Hem en Leo Gestel, om maar een paar grote namen te noemen, trokken later ook naar het episch centrum van de artistieke ontwikkelingen in de moderne kunst. En Dolly….. die huppelt daar vrolijk tussendoor. In het ateliergebouw aan de Rue Girardon, ‘Le Bateu-Lavoir’ waar van Dongen een atelier heeft, werkt ook Picasso en zijn andere schilders kind aan huis. Er bestaat een foto waarop de kleine Dolly staat voor een groot kubistisch werk van Picasso. Dolly van Dongen vertelt over die periode uitgebreid in het interview met Jean Olf Lammers. In 1985 verschijnt daarvan een verkorte versie in de documentaire ‘Dolly van Dongen, dochter en model’ van de filmmaker Martin van Dalen. U moet deze prachtige documentaire over een ooggetuige van dit bijzondere milieu zeker bekijken. Dochter Dolly was voor Van Dongen een bron van inspiratie. Hij heeft haar vele malen vereeuwigd. Een mooi voorbeeld daarvan is te zien in het Kunstmuseum in Den Haag waar een portret uit 1909 hangt. Een prachtig portret in heldere kleuren dat er zo fris uitziet dat het lijkt alsof het gisteren is geschilderd. Bruning Heintz Fine Art presenteert met trots een aantal werken van een van de grootste schilders uit de Nederlandse moderne kunst. Daaronder een intieme tekening, in zwart krijt me subtiele roze en bruingele tinten aquarel, van de tweejarige Dolly. De meesterhand is goed zichtbaar in dit werk dat vlot en raak is opgezet. Het is gemaakt in 1907, tijdens een verblijf in Rotterdam.
Kees (Cornelis) Theodorus Marie van Dongen nació el 26 de enero de 1877 en Delfshaven, en las afueras de Rotterdam, Países Bajos. Kees van Dongen es un pintor francés de origen holandés, uno de los principales fauvistas después de Henri Matisse, particularmente conocido por sus retratos de mujeres sensualmente esbeltas. Asistió a la Real Academia de Bellas Artes de Rotterdam, trabajando con J. Striening y J.G. Heyberg, y se trasladó a París a la edad de 20 años. Fauvista Habiendo conocido a Matisse, participó en 1905 en el famoso Salon d'Automne, en el que el grupo Fauve (Bestia Salvaje) recibió su epíteto.
En 1907 fue contratado por Daniel Henry Kahnweiler, el marchante de Picasso, y su reputación creció. En 1908 fue invitado a unirse al grupo expresionista alemán Die Brücke (El puente), entonces con sede en Dresde.
El estilo de retrato franco y colorista de Paris Kees van Dongen estaba inmensamente de moda al final de la Gran Guerra (1914-1918). La figura de la mujer delgada, de labios rojos e inconfundiblemente aristocrática (como en Mujer con joyas, 1905) se convirtió en su arquetipo bastante escalofriante. Destaca especialmente su retrato de Anatole France (1917). También pintó numerosos paisajes marinos de ricos colores y escenas de París con un estilo seguro y económico.
Además de vender sus pinturas, van Dongen también obtuvo ingresos vendiendo bocetos satíricos al periódico Revue Blanche. También organizó bailes de disfraces muy exitosos en Montparnasse, a los que la gente pagaba la entrada para obtener ingresos adicionales.
Desde 1959, Kees van Dongen vivió en Mónaco. Murió en su casa de Montecarlo en 1968. El Nuevo Museo Nacional de Mónaco conserva una extensa colección de la obra de van Dongen.
